Martha vertrouwt niemand in haar verpleeghuis

Martha vertrouwt door dementie, argwaan en wantrouwen niemand meer, geeft geur het vertrouwen terug?

Martha is al ruim de 80 gepasseerd wanneer ze gaat wonen in een kleinschalig verpleeghuis voor mensen met dementie. Mevrouw heeft door dementie argwaan en wantrouwen ten opzichte van haar medebewoners, zorg professionals en ander bezoek. Ze laat bijna niemand toe en wanneer ze in de gezamenlijke huiskamer is, is ze niet op haar gemak, omdat anderen haar “huis” leeg kunnen halen. Tijdens de nacht komt ze regelmatig uit bed om te kijken of er geen vreemden zijn. Ze is continu in de weer. Daardoor is ze oververmoeid en meer verward dan nodig is.

Mevrouw heeft door dementie, argwaan en wantrouwen zoveel onrust dat ze niet toekomt aan haar eigen rust en haar eigen ritme. Het verzoek van haar familie en de zorg professionals, of we met geurondersteuning een goed dag-nachtritme en meer comfort voor mw. kunnen bereiken.

Lees hier meer over achterdocht bij mensen met dementie Achterdocht bij dementie | Gezondheidsnet

Mijn ontmoeting met Martha, "Bun gij hier geboruh?"

Wanneer ik haar ontmoet is dat samen met de locatie manager, de enige persoon die ze enigszins vertrouwt. Ze weet dat ik op bezoek kom vandaag en daar niet ga werken.

Wat een lief mens met van die pretoogjes is mw., ze laat me eerst haar kamer zien. Daarna verteld ze over haar vader, haar moeder, haar man, haar kinderen. Het mooie en bijzondere is, dat ze het hele verhaal door elkaar mixt, er zijn geen jaartallen maar het is één verhaal, niets chronologisch. Het is of alles voor haar tegelijk gebeurde. Hoe ze haar broer verloor tijdens de oorlog en dat haar vader ineens een paar dagen weg was en haar zoon hem vond. Haar man trok haar dochter voor en dat haar vader dat ook deed bij haar. En daar vond haar dochter echt wat van. En dat er veel mannen waren die alles maar weg kwamen halen. Alles door elkaar, 1 grote puzzel waar wij de lijn uit mogen halen.

En ineens stopt ze; ‘Bun gij hier geboruh?’ Ik moet haar antwoorden met nee. Ik vraag haar of ik anders leuker was geworden als ik wel in haar woonplaats was geboren. Er verschijnt een ondeugende glimlach op haar gezicht en ze wrijft over mijn bovenarm en zegt, ja meiske waarschijnlijk wel. Ze lacht van oor tot oor. Wat een fijn moment.

Kan geurondersteuning iets doen aan deze situatie?

Van tevoren heeft de familie de vragen van de psycho biografische anamnese ingevuld waardoor we samen met de onze ontmoeting een goed beeld hebben van de juiste geur combinatie. De juiste reactie haal je namelijk uit een combinatie van geuren die uit haar positieve herinneringen komen, vanaf haar geboorte tot en met nu. (lees meer over de psycho biografische anamnese op; Onderzoeksresultaten in de Zorg – Sense to Connect)

  • Categorie