Van trauma naar rust in je hoofd. Wij hebben een methodiek ontwikkeld, de psychobiografische anamnese, waarmee we de geur perfect kunnen afstemmen op de mens en waarmee we zorgen dat de cliënt zich weer echt beter voelt. Tijdens de anamnese komen wij ontroerende verhalen tegen en daarmee gepaard gaan ook geweldige resultaten die wij graag met jullie willen delen. Afgelopen maand waren we te gast bij een 96-jarige meneer, geboren in het westen van het land. Een vriendelijke en intelligente man die ons erg goed in de gaten hield.
Meneer praat graag over vroeger. Ook is hij vaak verward, boos en draait het dag-en-nachtritme om waardoor hij slecht slaapt. De vrouwelijke zorgprofessionals mogen van hem nooit weggaan. Hij voelt zich tekortgedaan wanneer ze dan toch vertrekken en kan daar ook heel boos over worden. De boosheid maakt dan al snel plaats voor angst. Die angst voedt zijn verwardheid en wanneer hij dan spreekt haalt hij van alles door elkaar. Zijn grote hobby is wandelen in de natuur maar de laatste tijd gaat dit steeds moeizamer. Dat komt vooral door zijn slaapgebrek waardoor hij minder energie heeft tijdens zijn dag. Tijdens zijn wandelingen vindt hij het heerlijk om te filosoferen. Zijn kinderen doen dit zoveel mogelijk met hem, maar ook bij hen verandert zijn gedrag en gedraagt hij zich bozig.
Onze opdracht is om te kijken in hoeverre we hem kunnen ondersteunen met geur, zodat hij meer comfort en welbevinden ervaart in zijn dagelijkse leven. Wij gaan daarom met meneer in gesprek om meer te horen over zijn levensverhaal.
Een groot trauma blijkt de oorlogstijd te zijn, de oorlog had een grote impact op zijn leven. Hij is opgegroeid in een beschermend gezin en zijn ouders waren bang voor de gevolgen van de oorlog. Hij was, zonder dat zijn ouders het wisten, een paar jaar actief in het verzet totdat de oproep voor de Arbeitseinsatz kwam. De Arbeitseinsatz is een periode van 1942 tot en met 1945 waarbij elke man tussen de 17 en 40 jaar die kon werken meestal gedwongen naar Duitsland moest om daar te werken, voornamelijk in de wapenindustrie. Meer informatie lees je hier.
Net zoals veel van zijn leeftijdsgenoten stond hij voor zijn gevoel midden in het leven ondanks de oorlog. Hij had een leuk meisje ontmoet in de buurt, wat hem vreugde en een levensdoel gaf. Wanneer het veilig was, speelden de kinderen op de straat en hielpen ze hun ouders met de alledaagse dingen.
Zijn ouders wilden niet dat hij naar Duitsland ging en maakten een schuilplaats tussen twee verdiepingen van het huis. Hij mocht niet meer naar buiten en iedereen dacht dat hij in Duitsland zat. Hij had van niemand afscheid kunnen nemen, niet van zijn vrienden en al helemaal niet van het meisje waar hij zo verliefd op was. Niemand behalve zijn ouders en zusje wist waar hij was. Voor hem brak een eenzame periode aan. Hij nam geen deel meer aan het leven. Hij had er geen inbreng in. Wanneer het veilig was kreeg hij zijn eten en hoorde van zijn zusje en ouders wat er die dag gebeurde. Op deze manier gingen er een aantal jaren voorbij.
En toen was er plots de bevrijding. Feest!! Hij mocht weer naar buiten, zo benieuwd hoe het met zijn vrienden gaat en met zijn meissie. Dan blijkt dat zijn meissie zijn meissie niet meer is en dat hij geen aansluiting meer vindt bij zijn vrienden. Ondanks dat hij vrij is, kan gaan en staan waar hij wil, is er voor hem opnieuw verdriet.
Het lukt hem met wat hulp om gediplomeerd verpleger te worden. Hij krijgt een oproep om naar Indonesië te vertrekken maar psychisch lukt hem dat niet. Dat hem dit niet lukt triggert hem zodat hij besluit om in Amsterdam psychologie te gaan studeren. Hij wijdt zijn leven aan het helpen van jonge mensen die tegen hun eigen beperkingen aanlopen. In die periode is hij ook politiek actief en besluit te verhuizen naar het oosten van het land, waar hij trouwt en drie mooie dochters krijgt. Zijn trots en zijn leven.
De jaren gaan voorbij, tot zijn vrouw overlijdt en het tijd is om in een verpleeghuis te gaan wonen. Een fijn huis met veel liefdevolle aandacht en zorgverleners die altijd op zoek zijn naar het beste voor de cliënt. Daarom zijn ze voor zijn boosheid en verwardheid verder gaan kijken en hopen ze dat geur hem kan helpen weer meer zichzelf te worden.
Bij het verstrekken van geurondersteuning is het altijd van belang goed te weten welke geuren iemand (on)bewust aan goede herinneringen koppelt. Dit doen we door het afnemen van een psychobiografische anamnese, waar bovenstaand verhaal een klein onderdeel van is.
Wij hebben voor meneer de juiste geurcompositie gecreëerd en een bijbehorend geurprogramma. Het resultaat is geweldig. Meneer slaapt beter, hij is vrolijker en wordt minder snel boos. Zijn vertrouwen neemt weer toe waardoor hij weer vaker gaat wandelen met zijn kinderen in de natuur. Door geur is meneer van trauma naar rust in zijn hoofd gekomen. Meneer krijgt zijn autonomie en geluk in het leven in stappen weer terug.
Wat is de psychobiografische anamnese?
Een methodiek die we ontwikkelden om geur af te stemmen op de persoon. We praten met de cliënt en zijn omgeving over zijn levensverhaal, zodat de geur aansluit bij wat hij nodig heeft.
Waarom is het levensverhaal belangrijk bij geurondersteuning?
Ervaringen uit het verleden, zoals een groot trauma in de oorlogstijd, bepalen mede hoe iemand zich nu voelt en gedraagt. Dat helpt ons de juiste geur te kiezen.
Kan geur ook helpen bij slecht slapen en verwardheid?
Onze opdracht is te kijken in hoeverre we iemand met geur kunnen ondersteunen, zodat hij meer comfort en welbevinden ervaart in zijn dagelijkse leven, ook bij onrust, verwardheid en een omgedraaid dagritme.
Zullen we samen kijken naar jouw zorglocatie?
Plan een vrijblijvend gesprek. Samen ontdekken we hoe geur rust kan geven aan bewoners met een zwaar verleden.
Wil je weten wat geurondersteuning voor jouw omgeving kan betekenen? Meld je dan aan voor een vrijblijvend gesprek!
